Występują: narrator I, narrator II, siostra, Kuba, mama, tata, babcia , dziadek
( Kuba gra na komputerze na krześle)
Narrator I: Kuba po cienkiej linie stąpa, kiedy co wieczór siada na kompa.
Chociaż na biurku słodyczy bez liku, nie chce się rozmawiać z babcią, woli grać z niewidzialną postacią.
Siostra: Kuba, pobaw się ze mną
Kuba: Spadaj! ( siostra siada z płaczem na podłogę)
Narrator II: Mama do lekcji woła co chwilę, a on słuchawki na uszy zakłada i nie chce z nikim w realu pogadać.
Mama: Kuba, do nauki, powtórz lektury przed egzaminem! Odejdź od tego komputera!
Kuba: Mamo! Przestań mi w kółko powtarzać, że mam tyle nie grać. To przecież moja sprawa!
Mama: No, nie do końca… zależy mi na tobie. Dom, rodzina, szkoła…Nie możesz o tym zapominać..
Kuba: No przecież wiem, co robię!
Tata: Nie podnoś głosu na matkę! Masz wysoki poziom negatywnych emocji, ciągle coś cię złości, a to zaburza rozwój twojej osobowości!
Kuba: Możecie przestać! Nie mogę teraz gadać! Zaraz skończę 20 level
Mama: Martwimy się o ciebie!
Tata: Uzależnić się można od wszystkiego! Nawet od gier. Twoim życiem rządzi myśl, która kręci się wokół wymyślonego bohatera. Ale zrozum- jego nie ma!
Kuba: Tu mam inny, lepszy świat- niezwykłe efekty, ekstra grafika, tu czuję się szczęśliwy, to moja kryjówka, tu nie ma zła..
Siostra: A tu jestem ja!
Babcia: Dziecko! O przyszłości pamiętaj. Zostaw gry pełne przemocy, porozmawiaj tutaj, przy mnie.
Dziadek: Idę po coś słodkiego, na rozładowanie nerwów nie ma nic lepszego!
Kuba: Dobrze, przekonaliście mnie wszyscy, już nie róbcie afery! Do salonu zapraszam, pogadamy o tym, czym są dla mnie komputery. No i obiecuję- ramy czasowe swojej gry wyznaczam, dosyć z siedzeniem po nocach, do … rodziny wracam!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz